T E R A P I A   W   P I A S K O W N I C Y

 

Terapia w Piaskownicy (Sandplay Therapy) jest jedną z kreatywnych metod psychoterapii. Jej twórcą jest szwajcarska terapeutka,  studentka C.G. Junga – Dora Kalff. Połączyła ona powstałą w latach dwudziestych ubiegłego stulecia technikę wykorzystania w terapii pudełka z piaskiem, stosowaną przez angielską terapeutkę dziecięcą Margaret Lowenfeld, z jungowskim rozumieniem natury psychiki i rozwoju psychicznego. Choć terapia w piaskownicy wyrosła z techniki stosowanej w terapii dzieci, współcześnie jest używana zarówno w  pracy z dziećmi, jak i z osobami dorosłymi. Ze względu na ścisły związek z psychologią analityczną jest też nierzadko wykorzystywana w pracy klinicznej przez analityków jungowskich, którzy mają do tego odpowiednie przygotowanie.

W odróżnieniu od typowej sesji terapeutycznej, opartej na rozmowie, praca w piaskownicy jest „cichą” aktywnością pacjenta. Podczas sesji pacjent buduje w pudełku wypełnionym piaskiem „miniaturowy świat”, który stanowi odzwierciedlenie jakiegoś obszaru jego psychiki, czy też jego aktualnej sytuacji psychicznej. W tym celu korzysta on z dostępnych w gabinecie figurek reprezentujących różne elementy rzeczywistości. Pacjent zachęcany jest do spontanicznego, niezaplanowanego wyboru tworzonej scenerii. W ten sposób powstały w piaskownicy obraz staje się wyrazem całości psychiki, obejmując również jej aspekt nieświadomy. Tym samym powstały obraz nie jest tylko odzwierciedleniem psychiki. Sam proces tworzenia jest procesem twórczej przemiany i integracji. Dlatego też niektórzy nazywają terapię w piaskownicy „śnieniem przy pomocy rąk”. Terapia w piaskownicy może lecz nie musi być łączona z psychoterapią opartą na rozmowie.

Więcej o terapii w piaskownicy. . .