Remedios Varo

P S Y C H O A N A L I Z A   J U N G O W S K A

 

Analiza (psychoanaliza) jungowska jest praktycznym zastosowaniem psychologii analitycznej Carla Gustava Junga. Jako dziedzina praktyczna służy głębokiej psychoterapii rozumianej jako proces leczenia, lub szerzej, jako proces rozwoju i integracji osobowości, który Jung opisał przy pomocy ukutego przez siebie pojęcia „indywiduacji”.


W psychoanalizie jungowskiej podstawowe jest uznanie prymatu i twórczego potencjału procesów nieświadomych. Psychika w swoich przejawach, także tych określanych przez psychopatologię jako objawy, dąży do określonego celu, jakim jest utrzymanie równowagi organizmu. W szerszym rozumieniu, jest to zarazem dążenie do indywiduacji, czyli do poszerzania świadomości w celu jak najpełniejszego wykorzystania indywidualnych możliwości osoby. Dlatego w procesie analizy, nie lekceważąc znaczenia objawów, które są dla osoby źródłem trudności i cierpienia, jednocześnie poszukujemy ich znaczenia w szerszym kontekście całości życia pacjenta.

Więcej o analizie jungowskiej. . .

Psychologia analityczna ma swój specyficzny punkt widzenia, jednak ostatecznie jest ona nie tyle jedną z wielu „szkół psychologii”, ile rodzajem perspektywy zdolnej do pomieszczenia wieloznaczności i różnych punktów widzenia. Integruje w ten sposób osiągnięcia i odkrycia wielu dyscyplin i szkół myślenia psychologicznego. Rozmaite opcje we współczesnej psychoanalizie jungowskiej łączy otwartość na korzystanie z szeroko rozumianej  psychoanalizy, w całym bogactwie obecnych w niej szkół myślenia. Jest to praktyczny wyraz jednego z założeń Junga, zgodnie z którym życie psychiczne indywidualnej osoby w swoim bogactwie nie da się zrozumieć w odwołaniu do jednej, choćby bardzo złożonej teorii. Teoria zawsze jest jedynie ogólną mapą, która może służyć pomocą w nabywaniu tego rozumienia, dziejącego się w procesie analizy.


 W swojej praktyce klinicznej łączę zasady analizy zgodne z tzw. szkołą rozwojową psychologii analitycznej (która szerzej korzysta z psychologii okresu wczesnodziecięcego i psychoanalitycznych teorii relacji z obiektem) ze sposobem myślenia tzw. szkoły klasycznej (zwanej też „szkołą zurichską”). W konsekwencji niekiedy pracuję z osobami w analizie raz w tygodniu, choć częściej proces oparty jest na większej częstotliwości spotkań.